مىتكانند و در يك ظرفى كه سر آن را محكم بسته باشند ذخيره مىكنند - طعم ادويه‌جاتى ريشهء اين گياه از برگهاى آن قوىتر است ، ريشهء اين انجدان را قبل از يخبندان شدن از زمين خارج مىكنند و كاملا نظيف مىنمايند . آنگاه آنها را قطع و دسته‌بندى نموده در هوا خشك مىكنند ، سپس خشك‌شدهء آنها را در يك ظرف ريخته و سر آن را محكم مىبندند و بدين‌طريق خاصيت ادويه‌جاتى ريشه‌هاى انجدان را تا سال آينده حفظ مىكنند . انجدان و و مى چه خشك و چه كوبيده در بازار موجود است . انجدان رومى ادرارآور است و در مورد غذاى اشخاصى كه به علت امراض كليوى پرهيز مىكنند استعمال مىشود . ملاحظاتى راجع بكشت و زرع آن : اين گياه تا چند سال عمر مىكند و ارتفاع آن به ( 1 - 2 ) متر مىرسد . يك بوته از اين گياه براى آشپزخانهء يك خانوار متوسط العدد كافى است ، با اينكه مىتوان قسمتى از آن را هم براى زمستان خشك كرد ، در اول ماه شهريور تخم انجدان رومى را به نحوى در خطوط معلومى از زمين مىكارند كه هركدام با يكديگر بمساحت - 10 - سانتيمتر فاصله داشته باشند . مقدار كمتر از نيم گرم تخم اين گياه براى يك متر مربع زمين كافى است . نصف اين مقدار تخم انجدان رومى خواهد روئيد . تخم اين گياه تا مدت يك سال صلاحيت كاشتن را دارد ، بلكه مىتوان آن را در سال آينده هم استعمال نمود هنگامى كه تخم اين گياه سبز كند بايد زيادىهاى آن را بكنند و بقدرى از آنها باقى بگذارند كه هركدام با ديگرى - 7 - سانتيمتر فاصله داشته باشند . نشاءهائى را كه باقى مىگذارند بايد در بهار آينده آنها را در آن مكانى كه براى آنها آماده‌شده منتقل نمايند ، هركدام از اين نشاءها به نيم متر مربع از زمين احتياج دارند . مىتوان شاخهء اين گياه را در فصل بهار از اصل آن بريد و در مكانى كه برايش معلوم شده كاشت و مىشود كه اين شاخه مدت - 10 - سال عمر